ಬರದಲ್ಲಿ ರೈತ, ಅಡಂಬರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ! ಎತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಕರುನಾಡು?

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜಕೀಯ ಬರಗಾಲ ಆಡಂಬರದ ದಸರಾ ಸಂಪಾದಕೀಯ (Karnataka Politics Drought Extravagant Dasara Editorial Kannada)

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಜನಪರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದ ಕರ್ನಾಟಕ ಇಂದು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಡಿನ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೈತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಬೇಕಾದ ಮಾಧ್ಯಮ ರಂಗದ ಒಂದು ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಾದ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮರೆತು ನೈತಿಕ ಅಧಃಪತನದ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಿರುವುದು ದುರಂತವೇ ಸರಿ.

​ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ‘ಬ್ಲಾಕ್‌ಮೇಲ್’ ದಂಧೆ!

​ಸಂವಿಧಾನದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಗ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಇಂದು ಕೆಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ಹಣ ಮಾಡುವ ದಂಧೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಮೈಕ್, ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸತ್ಯ ಶೋಧನೆಯ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ‘ಬ್ಲಾಕ್‌ಮೇಲ್ ಜರ್ನಲಿಸಂ’ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾರಕವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು, ಉದ್ಯಮಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡುವ ವಿಕೃತ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಜನರ ಧ್ವನಿಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಕೆಲವು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಇಂದು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನೇ ಹರಾಜಿಗಿಟ್ಟಿವೆ.

​ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಕಚ್ಚೆಹರಕುತನ ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯಕರ ಕೆಸರೆರಚಾಟ!

​ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ವರ್ತನೆಯಂತೂ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೇಸಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದೆ. ಸದನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ನಿರುದ್ಯೋಗ ಅಥವಾ ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಾಯಕರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆ, ಕಚ್ಚೆಹರಕುತನದ ಸಿಡಿ-ಪೆನ್‌ಡ್ರೈವ್ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕೀಳುಮಟ್ಟದ ಕೆಸರೆರಚಾಟವೇ ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣದ ಪ್ರಮುಖ ಅಜೆಂಡಾವಾಗಿದೆ. “ನೀನು ಕಳ್ಳ ಎಂದರೆ, ನೀನು ಮಹಾಕಳ್ಳ” ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಕೆಸರು ಎರಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲೇ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಇವರಿಗೆ ಮತ ಹಾಕಿದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯನೇ ಇಂದು ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. ನೈತಿಕತೆಯನ್ನೇ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಜನರ ಕಷ್ಟಗಳಿಗಿಂತ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಹಾಗೂ ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

​ಒಣಗಿದ ಭೂಮಿ, ಬತ್ತಿದ ಕೆರೆ: ಬರದ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾತ!

​ರಾಜ್ಯದ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, 30 ಜಿಲ್ಲೆಗಳ 182 ತಾಲೂಕುಗಳು ತೀವ್ರ ಮಳೆ ಕೊರತೆಯಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿಹೋಗಿವೆ. ಬರೋಬ್ಬರಿ 19.52 ಲಕ್ಷ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ನಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸಿ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಹಾನಿಯಾಗಿದೆ. ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಬರದೆ, ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ರೈತ ಆಕಾಶದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೂ ತತ್ವಾರ ಪಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನ ರೈತನ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸುವತ್ತ ಇರಬೇಕಿತ್ತು.

​ಯಾರ ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಆಡಂಬರದ ದಸರಾ?

​ರೈತನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತಣ್ಣೀರು ಬಟ್ಟೆಯಾದರೆ, ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಸುರಿದು ಅದ್ಧೂರಿ ದಸರಾ ಆಚರಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹ! ನಾಡಹಬ್ಬ ದಸರಾ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರತೀಕ ಎಂಬುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನಾಡಿನ ಜನತೆ ಬರಗಾಲದ ದವಡೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ನರಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ಮಟ್ಟದ ಆಡಂಬರದ ದಸರಾ ಬೇಕಿತ್ತೇ?

​ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಚ್ಯುತಿ ಬರದಂತೆ ಸರಳವಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಾಡಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ತೆರಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ದೀಪಾಲಂಕಾರ, ಸಿನಿಮಾ ತಾರೆಯರ ಕುಣಿತ, ಮತ್ತು ಬೇಡದ ಆಡಂಬರದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಪೋಲು ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? “ರೋಮ್ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀರೋ ಪಿಟೀಲು ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ” ಎಂಬಂತೆ, ರಾಜ್ಯ ಬರದಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಸರ್ಕಾರಿ ಖಜಾನೆಯಿಂದ ಹಣ ಚೆಲ್ಲಿ ವೈಭವದ ಉತ್ಸವ ನಡೆಸುವುದು ಜನರ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಆಡಂಬರಕ್ಕೆ ಸುರಿಯುವ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಹಣವನ್ನು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ರೈತರ ಖಾತೆಗೆ ಹಾಕಿದ್ದರೆ ನಾಡದೇವತೆ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿಯೂ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಳು.

​ಕೊನೆ ಹನಿ:

ಅಧಿಕಾರ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಆಡಂಬರವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕೀಳುಮಟ್ಟದ ಕೆಸರೆರಚಾಟವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸರ್ಕಾರವು ಆಡಂಬರದ ಮೋಜಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬರಪೀಡಿತ ರೈತನ ಬದುಕಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ, ಜನರ ತಾಳ್ಮೆಯ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆದರೆ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಆಳುವ ವರ್ಗ ಅರಿಯಬೇಕಿದೆ!