ಮನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಹೋದ ನಾಲ್ಕು ಸಂಪತ್ತುಗಳು

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನ

ಮದುವೆಯ ನಂತರವೋ, ಊರು ಬದಲಾದ ನಂತರವೋ, ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟ ನಂತರವೋ – ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಖಾಲಿ ಅನಿಸಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಚಹಾ ಇದ್ದರೂ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದರೂ, ಸಂಜೆ 9 ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಏಕತಾನತೆ ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಡುತ್ತೆ. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ?

ನಾವು ನಮ್ಮ ನಾಲ್ಕು ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ಇಟ್ಟು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸ್ವಂತಿಕೆ, ದುಡಿಮೆ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ.

1. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ
ಮೊದಲು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೆ ದಿನದಲ್ಲಿ “ಒಂದು ಗಂಟೆ ನನ್ನದು” ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು. ಆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರದ್ದೋ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ, ಯಾರಿಗೋ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬರೀ ನಮಗಾಗಿ ಇರುವುದು.

2. ಸ್ವಂತಿಕೆ
ಮನೆ ಇಡೀ ನಮ್ಮದಾದರೂ ನಮ್ಮದೊಂದು ಮೂಲೆಯನ್ನು ನಾವು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಟೇಬಲ್, ಒಂದು ಡೈರಿ, ಒಂದು ಪೆನ್. ಅದು ನಮ್ಮದಾದರೆ ಸಾಕು. ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಸ್ವಂತ ಮೂಲೆಯೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಯೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

3. ದುಡಿಮೆ
ದುಡಿಮೆ ಎಂದರೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಬಳ ತರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನಾವು ಒಂದು ಪುಟ ಬರೆದರೂ, ಒಂದು ಗಿಡ ಬೆಳೆಸಿದರೂ, ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಕಲಿಸಿದರೂ ಅದು ದುಡಿಮೆಯೇ. ನಮ್ಮ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವಾದರೆ, ಅದು ಸಂಬಳಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತೆ.

4. ಸ್ವಾಭಿಮಾನ
ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಯಾರೂ ಬಂದು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ಖಾಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವೇ ನಮಗಾಗಿ ಚಹಾ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಾವೇ ನಮ್ಮನ್ನು “ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಈ ನಾಲ್ಕು ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಅಂಗೈಯೊಳಗೇ ಇದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಧೂಳು ಹಿಡಿದಿದೆ, ಅಷ್ಟೇ.

ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಈ ನಾಲ್ಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒರೆಸಿ.

ನಿಮಗೂ ಹೀಗೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಕೆಳಗೆ ಹೇಳಿ, ನಾವು ಸಖಿಯರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಇದ್ದೇವೆ.